Tso, nu is't endlich so wiet. Wi hebbt warmt Wäer. Meine Zeit, bät Mitte April wört koold und keen een möch rut, erß gornich in'n Goarn. De Blomnhökers hebbt mi all leed dahn. Dor het doch benah nümms wat kofft. Nu geiht aber los. Ass dat toon erßtenmal warm wör, hebb ick glieks mal Radieschen utsait. Ton Glück har't jo ok vörher rägnt. Un endlich kann man nu in Goarn rümmpütschern un för Ordnung sorgen un wat anplanten.

Un man kann nu ok wedder ne Radtour moken. Dat hööcht mi noch an'n meisten. Endlich rut, ohne sick dick antokladdern. Liekeväl, wi möt aber doch kieken, holt sick dat Wäer? Wat't nich to dröge oder to natt? Wi sünd jo nie tofräe. Un dorüm lat us dat Wäer man näm'n as't kummt.